آزمايش تعیین هویت (ابوت) چیست؟
آزمايش تعيين هويت DNA غالبا به منظور تاييد رابطه والد-فرزندی انجام می شود. در اين آزمايش ميزان مطابقت چندين ماركر ژنتيكی (توالی های ويژه ای از DNA) بر روی نمونه كودك و والد مورد مقايسه و بررسی قرار می گيرد. اين ماركرها توالی های تكرار شونده ای از DNA ژنومی هستند كه تعداد آنها در افراد مختلف متفاوت و منحصر بفرد می باشد.
DNA هر فرد يك اثر انگشت ژنتيكی منحصر بفرد است كه از ژن های فرد تشكيل شده است. همه ما DNA خود را از والدين بيولوژيك خود، نيمی از پدر و نيمی از مادر، به ارث می بريم و با هر يك از آنها در 50% از ماركرهای ژنتيكی يكسان می باشيم. با مقايسه اين ماركرهای ژنتيكی می توان رابطه والد-فرزندی را تعيين نمود. با توجه به حساسيت اين آزمايش، توصيه به انجام آن در يك آزمايشگاه معتبر برای رسيدن به يك نتيجه مطمئن می شود.
چه نمونه ای برای انجام آزمايش تعيين ابوت (پدر بودگی) مورد نياز است؟
ماده ژنتيكی DNA در بيشتر سلول های بدن وجود دارد، و انواعی از نمونه ها می توان برای انجام اين آزمايش استفاده كرد. سلول هايی كه بيشتر از همه مورد استفاده قرار می گيرند، سلول های خونی (نمونه خون) و سلول های داخل دهان (نمونه گيری از سلول های داخل دهان در نواحی گونه با استفاده از سواپ استريل) می باشند.
آيا قبل از تولد نوزاد، می توان اين آزمايش را انجام داد؟
بله، با انجام دو آزمايش مختلف می توان آزمايش تعيين هويت را بر روی جنين انجام داد. يكی از آزمايش ها، با نمونه گيری از پرزهای جفتی (CVS) و در هفته های 11 تا 13 بارداری انجام می شود و ديگری با انجام آمنيوسنتز و در هفته های 15 تا 20 قابل انجام می باشد.
دقت اين آزمايش برای تعيين ابوت چقدر است؟
اين آزمايش دقيق ترين آزمايش DNA موجود است. بر اساس نتيجه اين آزمايش می توان با دقت 99.9%، رابطه والد-فرزندی را تاييد و با دقت 100% اين رابطه را رد كرد.
از ديگر كاربردهای آزمايش تعيين هويت، علاوه بر تعيين رابطه والد-فرزندی، موارد زير می باشند:
- تعيين هويت مجرمين
- تعيين هويت افراد گم شده
- تعيين هويت جسد (در حوادثي مثل آتش سوزي، زلزله، تصادفات جاده اي و …)