نقش ژنتیک در میزان ایمن سازی واکسن

واریانت های ژنتیکی در تعیین سطح ایمنی ایجاد شده در اثر واکسیناسیون نوزادان و همچنین ماندگاری آن نقش دارند.

واکسیناسیون تحولی بزرگ در سلامت عمومی ایجاد کرده است، تخمین زده می شود که در دهه های اخیر برنامه واکسیناسیون از مرگ 23.3 میلیون نفر، بخصوص کودکان، جلوگیری کرده است.

ماندگاریی ایمنی در محافظت علیه پاتوژن ها بسیار اهمیت دارد، بروز بیماریهای مرتبط با پاتوژن هایی که در برنامه واکسیناسیون وجود دارند نشاندهنده عدم وجود پایداری ایمنی حاصل از واکسیناسیون در افراد مبتلا است و مطالعات نشان می دهند که افراد مختلف پاسخ و ماندگاری ایمنی متفاوتی را نسبت به واکسن های مشابه نشان می دهند.

فاکتورهای موثر در میزان ایمنسازی واکسن:

فاکتورهای متعددی از جمله: سن، جنس، قومیت، وضعیت تغذیه و بیماریهای عفونی در تعیین میزان و ماندگاری ایمنی حاصل از واکسیناسیون نقش دارند. سوالی که مطرح است این است که آیا ژنتیک هم در تعیین میزان ایمن سازی واکسن نقش دارد یا خیر؟ یکی از روش های علمی که می توان با استفاده از آن نقش ژنتیک را در ایجاد یک فنوتیپ خاص مورد ارزیابی قرار داد، بررسی آن در دوقلوها است، تفاوت معناداری در میزان ایمن سازی واکسیناسیون در دوقلوها مشاهده شده است که می تواند نشان دهنده نقش ژنتیک در این فنوتی‍‍پ باشد.

نقش واریانت های ژنتیکی در میزان ایمن سازی واکسن:

O.Coonor محقق انگلیسی و همکارانش به تازگی مقاله ای را منتشر کرده اند، این مقاله به نقش واریانت های ژنتیکی در تعیین میزان ایمنی ایجاد شده در اثر واکسیناسیون اشاره دارد. این محققین با انجام یک مطالعه همبستگی گسترده ژنوم بر روی 3600 کودک، به بررسی ارتباط بین حدود 7 میلیون واریانت ژنتیکی (SNP) با میزان آنتی بادی تولید شده در اثر واکسیناسیون پرداخته اند. این مطالعه بر روی سه واکسن روتین کزاز و مننژیت MenC و هموفیلوس آنفولانزای نوع b متمرکز بوده است.

در این مطالعه دو لکوس ژنتیکی در ارتباط با ماندگاری ایمنی حاصل از واکسیناسیون دوره نوزادی شناسایی شد، ماندگاری ایمنی در مقابل باکتری MenC با واریانت هایی ژنتیکی(SNPs)  موجود در ناحیه ژنومی حاوی خانواده ای از ژن های SIRPG کد کننده پروتئین های تنظیم کننده پیام های ایمنولوژیک همبستگی دارد. در ضمن ماندگاری ایمنی واکسن کزاز با واریانت های ژنتیکی لکوس HLA در ارتباط است. این واریانت ها سهم کوچکی از خصوصیات ژنتیکی تعیین کننده میزان ماندگاری ایمنی حاصل از واکسیناسیون را دارند.

در حال حاضر هیچ روشی برای شناسایی نوزادانی که دچار افت سریع ماندگاری ایمنی بعد از واکسیناسیون می شوند، وجود ندارد. در آینده نزدیک با درک بهتر محققین از نقش ژنتیک در تعیین میزان ایمنی حاصل از واکسیناسیون و کاهش هزینه های آنالیز ژنتیکی، آزمایش ژنتیکی جدیدی ابداع و بکار خواهد رفت تا بتوان با کمک آن میزان پاسخ به واکسیناسیون را در نوزادان پیش بینی نمود و واکسیناسیون را به صورت اختصاصی هر نوزاد (Personalized) انجام داد و میزان اثر بخشی واکسیناسیون را به حداکثر رساند.

تمامی مقالات نوشته شده به کوشش دکتر شهرام سواد انجام شده است

0

اگر محتوای این مقاله برای شما جالب و جذاب بود میتوانید به این محتوا نظر بدهید

User Rating: 4.6 ( 1 votes)
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن