آزمایش HPV و نحوه پیگیری گزارش CIN2, CIN3 هیستولوژی

گزارش “CIN2″ و”CIN3” در آزمایش هیستولوژی چیست؟

وجود ضایعات نئوپلازی اینترااپیتلیال سرویکس در بررسی کولپوسکوپی و بیوپسی سرویکال به صورت Cervical Intraepithelial Neoplasia (CIN) گزارش می شود، وجود این ضایعات نشان دهنده یک وضعیت پیش سرطانی در دهانه رحم است. این ضایعات را بر اساس شدت تغییرات سلوللی از درجه پایین به درجه بالا دسته بندی می کنند و نتیجه را در سه درجه CIN1، CIN2 و CIN3 گزارش می کنند. خطر ریسک ابتلا به سرطان در موارد CIN1 پایین است، در حالی که در موارد CIN2 و CIN3 افزایش قابل توجهی در ریسک ابتلا به سرطان وجود دارد. به دلیل اینکه تمایز CIN2 و CIN3 از نظر هیستولوژی مشکل است، اغلب با هم و به صورت CIN2,3 گزارش می شوند.

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) مهمترین علت ایجاد ضایعات پیش سرطانی و سرطان در دهانه رحم است. آلودگی با ویروس HPV برای ایجاد نئوپلازی دهانه رحم ضروری است، اما اکثر خانم هایی که دچار آلودگی HPV می شوند به ضایعات سرویکال با درجه بالا یا سرطان مبتلا نمی شوند؛ آلودگی با ویروس HPV به تنهایی برای ایجاد این بیماریها کافی نیست. نوع زیرگروه (ژنوتیپ) ویروس HPV و پایداری عفونت (مدت زمان آلودگی) با آن، دو فاکتور اصلی در ارتباط با ایجاد نئوپلازی های اینترااپیتلیال با درجه بالا  (CIN) و سرطان دهانه رحم می باشند، البته قدرت سیستم ایمنی فرد و عوامل محیطی نیز می توانند در میزان ریسک خطر ابتلا موثر باشند.

انواع ژنوتیپ های ویروس HPV را بر اساس ارتباط با ایجاد سرطان در دو دسته کم خطر و پرخطر دسته بندی می کنند:

انواع کم خطر (با ریسک پایین): برای مثال ویروس های HPV6 و 11 قدرت وارد شدن به ژنوم سلول میزبان را ندارند و تنها منجر به بروز ضایعات با درجه پایین(CIN1)  و زگیل های دستگاه تناسلی بی خطر می شوند. در کل این ژنوتیپ ها علت 10 درصد از ضایعات با درجه پایین و 90 درصد از زگیل های دستگاه تناسلی هستند.

انواع پرخطر (با ریسک بالا): دو ویروس HPV16 و 18 در این دسته قرار دارند و به شدت با ضایعات درجه بالا (CIN2,3) و پایداری عفونت در ارتباط می باشند.

بعد از دریافت نتیجه CIN2، CIN3 و یا CIN2,3، روند پیگیری به چه صورت است؟

برای تمامی موارد با هیستولوژی CIN2 و CIN3، به استثناء زنان باردار و جوان، درمان با استفاده از روش برش (Excision) و یا برداشتن محل ضایعه به روش تخریبی مثل لوپ سوزاننده و یا فریزینگ (Ablation)، بسته به تشخیص پزشک، انجام می شود. در این موارد، پیگیری با انجام آزمایشات سیتولوژی و کولپوسکوپی و همچنین انجام هیسترکتومی به عنوان درمان اولیه غیر قابل قبول است.

پیگیری بعد از درمان به چه صورت است؟

در زنان با سابقه مثبت شدن هیستولوژی برای CIN2 و CIN3 و افرادی که تحت درمان قرار گرفته اند، انجام غربالگری روتین برای مدت 20 سال توصیه می شود. انجام آزمایش دوگانه (بررسی همزمان سیتولوژی و آلودگی به ویروس HPV) در فاصله زمانی یک سال و دو سال، برای زنانی که به علت CIN2، CIN3 و یا CIN2,3 درمان شده اند، توصیه می شود.

  • اگر نتیجه هر دو آزمایش بعد از دو سال منفی شد، بررسی مجدد آنها برای سه سال بعد توصیه می شود، در صورت منفی شدن دوباره هر دو آزمایش بعد از سه سال، فرد مانند زنان نرمال جامعه باید غربالگری های روتین را انجام دهد.
  • در صورت مثبت شدن یکی از آزمایش ها، انجام کلپوسکوپی به همراه نمونه گیری آندوسرویکال توصیه می شود.

هیستولوژی CIN2 و CIN3 در جمعیت زنان 24-21 ساله

در موراد تشخیص هیستولوژی CIN2، CIN3 در زنان جوان (21 الی 24 ساله)، بسته به تشخیص پزشک، دو استراتژی مراقبتی (روش انتظاری) و درمانی درنظر گرفته می شود.

در صورتی که مشکل دیگری علاوه بر مثبت شدن هیستولوژی برای CIN2 و CIN3 در خانم مشاهده نشده باشد اولویت با روش انتظاری است. درمان مراقبتی بمدت حداکثر 12 ماه و با استفاده از هر دو روش کولپوسکوپی و سیتولوژی توصیه می شود.

در این موارد چنانچه منظره کولپوسکوپیک ضایعه بدتر را نشان داد و یا آزمایش سیتولوژی HSIL را نشان داد، توصیه به تکرار بیوپسی (روش تشخیصی برشی) می شود. اما در صورت منفی شدن نتیجه غربالگری ها، توصیه به انجام آزمایش دوگانه برای یک سال بعد از آن می شود.

همچنین روش تشخیصی برشی برای مواقعی که کولپوسکوپی رضایت بخش نیست و یا CIN2، CIN3، CIN2,3 و CIN درجه بندی نشده در هیستولوژی تشخیص داده شده است، نیز توصیه می شود.

 بعد از دو جواب سیتولوژی منفی و یا عدم وجود یک اختلال کولپوسکوپی با درجه بالا، برگشت به غربالگری روتین توصیه می شود.

هیستولوژی CIN2 و CIN3 در زنان باردار

در صورت تشخیص هیستولوژی CIN2 و CIN3 در زنان باردار، در نبود بیماری تهاجمی و یا بالا نبودن هفته بارداری، انجام کولپوسکوپی و آزمایش سیتولوژی (حداکثر هر 12 هفته یکبار) قابل قبول است.

تکرار بیوپسی تنها زمانی توصیه می شود که ظاهر ضایعه بدتر شده باشد و یا اینکه نتیجه سیتولوژی نشان دهنده سرطان تهاجمی باشد.

روش برش تشخیصی صرفا زمانی توصیه می شود که شک به تهاجمی بودن ضایعه وجود داشته باشد. درمان نیز زمانی قابل قبول است که سرطان تهاجمی تشخیص داده شده باشد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن