سندرم آنتی فسفولیپید

فهرست مطالب

سندرم آنتی فسفولیپید یک بیماری خود ایمن است که در آن سیستم ایمنی علیه سلول های بدن آنتی بادی تولید می کند. این حالت منجر به تشکیل لخته های غیر طبیعی می شود.

سندرم آنتی فسفولیپید چیست؟

سندرم آنتی فسفولیپید یک اختلال سیستم ایمنی است که با افزایش ریسک لخته شدن خون همراه است.

علت سندرم آنتی فسفولیپید

علت دقیق این بیماری مشخص نیست اما به نظر می رسد عوامل ژنتیکی به همراه فاکتورهای محیطی در ایجاد آن نقش دارند. مطالعات نشان می دهند موارد زیر شانس ابتلا به سندرم آنتی فسفو لیپید را افزایش می دهند:

  • سابقه خانوادگی
  • عفونت ویروسی مانند سایتومگالوویروس (CMV) یا سندرم سیلی گونه (slapped cheek syndrome)
  • عفونت باکتریایی مانند باکتری اشریشیا کلی (E. coli)
  • مصرف برخی داروها مانند داروی ضد صرع یا قرص های ضد بارداری
  • رژیم غذایی نامناسب، عدم تحرک، اضافه وزن و کشیدن سیگار

علت سندرم آنتی فسفولیپید

علائم سندرم آنتی فسفولیپید

شانس ابتلا به موارد زیر در افراد مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید نسبت به دیگر افراد بیشتر است:

  • ترومبوز وریدی عمیق مانند تشکیل لخته خون در پا
  • ترومبوز شریانی همراه با سکته یا حمله قلبی
  • لخته شدن خون در مغز و عدم تعادل، سرگیجه، مشکلات گفتاری و فراموشی

افراد مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید دچار مشکلات زیر نیز می شوند:

  • حرکتی- تعادلی
  • بینایی مانند دو بینی
  • گفتاری و فراموشی
  • احساس سوزن سوزن شدن دست و پاها
  • خستگی شدید
  • سردرد و میگرن های شدید

علائم سندرم آنتی فسفولیپید

سندرم آنتی فسفولیپید در بارداری

این بیماری منجر به بروز مشکلات زیر در دوران بارداری می شود:

  • تولد نوزاد نارس
  • پره اکلامپسی یا مسمومیت بارداری
  • مشکلات جفت جنین
  • عدم وزن گیری جنین

همچنین، سندرم آنتی فسفولیپید با ریسک موارد زیر همراه است:

  • سقط مکرر
  • سقط دیرهنگام (پس از هفته دوازدهم بارداری)
  • مرده زایی

تشخیص سندرم آنتی فسفولیپید

پزشک در مورد علائم زیر و سابقه پزشکی تان سوال می کند:

  • سابقه یک یا بیش از یک لخته خون
  • سابقه یک یا بیش از یک سقط پس از هفته دهم بارداری
  • سابقه یک یا بیش از یک زایمان زودرس در هفته سی و چهار بارداری یا قبل از آن
  • سابقه سه یا بیش از سه سقط مکرر قبل از هفته دهم بارداری

در صورتیکه پزشک بر اساس اطلاعات فوق به سندرم آنتی فسفولیپید مشکوک شود، آزمایش خون جهت بررسی آنتی بادی های آنتی فسفولیپید درخواست می کند. افزایش این آنتی بادی ها ریسک لخته شدن خون را افزایش می دهند.

معمولا برای تشخیص قطعی دو نوبت آزمایش خون با فاصله ی حداقل 12 هفته انجام می شود. در صورتیکه نتیجه هر دو آزمایش مثبت باشد شما مبتلا به این بیماری هستید.

درمان سندرم آنتی فسفولیپید در بارداری

به طور کلی درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد. با این حال، کنترل آن پیش از بارداری و در طول آن به سلامت مادر و جنین کمک می کند.

قبل از بارداری

در صورتیکه مبتلا به این بیماری هستید و تصمیم به بارداری دارید حتما با پزشک تان مشورت کنید. هر چه پروسه درمان زودتر شروع شود عوارض آن در بارداری کمتر است.

در طول بارداری

مبتلایان به سندرم آنتی فسفولیپید باید در طول بارداری دائما  تحت نظر پزشک باشند. این یعنی تعداد دفعات آزمایش خون، ادرار، اندازه گیری فشار خون و سونوگرافی های دوران بارداری نسبت به سایر افراد بیشتر است.

داروی سندرم آنتی فسفولیپید

معمولا به این افراد مصرف روزانه آسپرین یا هپارین به صورت خوراکی یا تزریقی تجویز می شود. این داروها ریسک لخته شدن را کاهش می دهند.

وارفارین یکی از داروهای مرسوم برای این بیماری است اما به علت اینکه کمی ریسک اختلالات مادرزادی را افزایش می دهد در دوران بارداری توصیه نمی شود. با این حال، اگر باردارید و برای جلوگیری از تشکیل لخته وارفارین مصرف می کنید نباید آن را متوقف کنید. در طول بارداری معمولا هپارین به جای وارفارین تجویز می شود. پس حتما در این مورد با پزشک تان مشورت کنید.

سندرم آنتی فسفولیپید در بارداری

چگونه ریسک لخته شدن خون را در دوران بارداری کمتر کنم؟

علاوه بر دارو، موارد زیر ریسک تشکیل لخته را کاهش داده و به سلامت مادر و جنین کمک می کنند:

  • دوری از سیگار
  • رژیم غذایی سالم
  • تمرینات بدنی منظم
  • تناسب وزن در بارداری

در صورتیکه دچار هر یک از علائم زیر هستید حتما به پزشک مراجعه کنید:

  • درد شدید دست ها و پاها
  • تورم، قرمزی و گر گرفتگی
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه یا پشت
  • سرفه همراه با خون

سندرم آنتی فسفولیپید و حرکت جنین

یکی از نشانه های سلامت جنین حرکات او است. کاهش حرکات جنین، تغییر الگوی آن یا عدم تحرک نگران کننده است. از آنجائیکه سندرم آنتی فسفولیپید ریسک مرده زایی را افزایش می دهد کنترل حرکات جنین بسیار مهم است.

کاهش حرکات جنین یکی از نشانه های عدم اکسیژن رسانی کافی است. در صورت تشخیص و درمان به موقع می توان جان او را نجات داد.

طول دوره درمان سندرم آنتی فسفولیپید در بارداری

گاهی برای جلوگیری از لخته شدن خون مصرف دارو تا 6-8 هفته پس از زایمان توصیه می شود. هرگز بدون تجویز پزشک داروهایتان را قطع نکنید.

شیردهی و سندرم آنتی فسفولیپید

مصرف هپارین و وارفارین در دوران شیردهی مجاز است. با وجود اینکه وارفارین در طول بارداری تجویز نمی شود اما مصرف آن در دوران شیردهی بلا مانع است.

روش های پیشگیری از بارداری در افراد مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید

از آنجائیکه استروژن ریسک تشکیل لخته را افزایش می دهد. زنان مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید نباید داروهای ضد بارداری حاوی استروژن مصرف کنند.

روش های جلوگیری از بارداری زیر برای این افراد مناسب است:

  • قرص پروژسترون
  • تزریق پروژسترون
  • کاندوم
  • دستگاه ایودی میرنا

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا