بارداری پرخطر

فهرست مطالب

 

بارداری پرخطر به شرایطی گفته می‌شود که در آن سلامت مادر، جنین یا هر دو بیش از حالت معمول در معرض خطر قرار دارد. عواملی مانند برخی بیماری‌های زمینه‌ای و سن مادر (کمتر از ۱۷ سال یا بیشتر از ۳۵ سال) می‌توانند احتمال بارداری پرخطر را افزایش دهند. در این نوع بارداری‌ها، مراقبت‌های پزشکی منظم و دقیق نقش مهمی در کاهش عوارض احتمالی دارند.

بارداری پرخطر چیست؟

همه‌ی بارداری‌ها با درجاتی از خطر همراه هستند. بارداری پرخطر (حاملگی پرخطر) به بارداری‌ای گفته می‌شود که در آن احتمال بروز مشکلات سلامتی برای مادر، جنین یا هر دو بیشتر از حالت معمول است. افرادی که بارداری پرخطر دارند، ممکن است قبل، حین و بعد از زایمان به مراقبت‌های پزشکی بیشتری نیاز داشته باشند. این مراقبت‌ها به کاهش احتمال و شدت عوارض کمک می‌کند.

با این حال، پرخطر بودن بارداری به این معنا نیست که حتماً مادر یا جنین دچار مشکل خواهد شد. بسیاری از افراد با وجود داشتن بارداری پرخطر، بارداری سالم و زایمان طبیعی را تجربه می‌کنند.

شنیدن این‌که بارداری شما «پرخطر» است می‌تواند باعث نگرانی یا ترس شود، اما شما تنها نیستید. این موضوع الزاماً به معنای سخت یا مشکل‌دار بودن بارداری نیست، بلکه معمولاً یعنی تیم مراقبت‌های بارداری وضعیت شما را با دقت بیشتری تحت نظر می‌گیرد. بسیاری از بارداری‌های پرخطر در نهایت به تولد نوزادان سالم ختم می‌شوند. مراقبت‌های منظم دوران بارداری نقش مهمی در ایمن نگه داشتن بارداری در شرایط پرخطر دارند.

بارداری پرخطر چقدر شایع است؟

هر سال حدود 30 تا 50 هزار زن باردار در آمریکا (معادل 6 تا 8 درصد از بارداری‌ها) دچار بارداری پرخطر می‌شوند.

چه زمانی یک بارداری پرخطر محسوب می‌شود؟

بارداری پرخطر یعنی احتمال بروز عوارض بارداری بیشتر از حد متوسط است. برخی بارداری‌ها از ابتدا پرخطر هستند و برخی دیگر در طول بارداری به ‌مرور پرخطر می‌شوند.

عوامل مؤثر در پرخطر شدن بارداری عبارت‌اند از:

  • بیماری‌های زمینه‌ای: بیماری هایی که قبل از بارداری وجود داشته‌اند.
  • مشکلات مرتبط با بارداری: مشکلاتی که بعد از شروع بارداری ایجاد می‌شوند.
  • سبک زندگی: مانند سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر یا الکل و قرار گرفتن در معرض مواد سمی.

چه عواملی بارداری را پرخطر می‌کنند؟

افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند، در دوران بارداری بیشتر در معرض خطر هستند. از جمله:

  • بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس یا ام‌اس.
  • دیابت.
  • فشار خون بالا.
  • فیبروم رحمی.
  • HIV (ایدز).
  • بیماری‌های کلیوی.
  • چاقی.
  • اختلالات سلامت روان مانند افسردگی.
  • سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS).
  • بیماری‌های تیروئید.
  • اختلالات لخته شدن خون.

مشکلاتی که ممکن است در دوران بارداری ایجاد شوند:

  • دیابت بارداری.
  • وزن کم نوزاد هنگام تولد.
  • بارداری چندقلویی (دوقلو، سه‌قلو و بیشتر).
  • فشار خون بارداری، پره‌اکلامپسی و اکلامپسی.
  • مشکلات جفت مانند جفت سرراهی یا جدا شدن جفت.
  • سابقه زایمان زودرس یا سایر مشکلات در بارداری‌های قبلی.
  • کم بودن یا زیاد بودن مایع آمنیوتیک.

این موارد تنها بخشی از عواملی هستند که ممکن است باعث شوند پزشک بارداری شما را «پرخطر» بداند. این برچسب برای ترساندن شما نیست، بلکه برای شناسایی و پیشگیری از عوارض احتمالی و حفظ سلامت مادر و جنین استفاده می‌شود.

علائم و نشانه‌های بارداری پرخطر

در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، صرف‌نظر از پرخطر یا کم‌خطر بودن بارداری، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد شکمی مداوم.
  • درد قفسه سینه.
  • سرگیجه یا غش.
  • خستگی شدید.
  • کاهش یا توقف حرکات جنین.
  • تپش قلب.
  • تهوع و استفراغ شدیدتر از حالت طبیعی بارداری.
  • سردرد شدید یا مداوم.
  • تورم، قرمزی یا درد در صورت یا اندام‌ها.
  • افکار آسیب رساندن به خود.
  • تنگی نفس.
  • خونریزی یا افزایش ترشحات واژینال.

بارداری در چه سنی پرخطر محسوب می شود؟

سن به‌تنهایی تعیین‌کننده پرخطر بودن بارداری نیست. پزشک با در نظر گرفتن مجموعه‌ای از عوامل، احتمال بروز عوارض را ارزیابی می‌کند.

عوارض بارداری پرخطر

بارداری پرخطر می‌تواند برای مادر یا جنین تهدیدکننده باشد. از عوارض شایع آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اختلالات مرتبط با پره‌اکلامپسی مانند فشار خون بالای بارداری، پره اکلامپسی و اکلامپسی.
  • زایمان زودرس.
  • زایمان سزارین.
  • خونریزی شدید حین یا بعد از زایمان.
  • وزن کم نوزاد.
  • نقایص مادرزادی (مانند مشکلات مغزی یا قلبی نوزاد).
  • بستری نوزاد در بخش مراقبت‌های ویژه (NICU).
  • بستری مادر در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU).
  • سقط جنین.
  • مرده‌زایی.

صحبت با پزشک درباره خطرات احتمالی و پیگیری منظم می‌تواند به کاهش این عوارض کمک کند.

بارداری پرخطر چگونه تشخیص داده و کنترل می شود؟

شروع زودهنگام و کامل مراقبت‌های دوران بارداری، به ‌محض این‌که متوجه بارداری می‌شوید، بسیار مهم است. این کار بهترین راه برای تشخیص و مدیریت بارداری پرخطر محسوب می‌شود. حتماً سابقه‌ی پزشکی خود و بارداری‌های قبلی‌تان را در اختیار پزشک یا ماما قرار دهید. اگر بارداری شما پرخطر تشخیص داده شود، ممکن است در طول بارداری به مراقبت‌های بیشتری نیاز داشته باشید.

آزمایش‌هایی که برای کنترل سلامت مادر و جنین انجام می‌شوند، می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • آزمایش خون و ادرار برای بررسی وضعیت سلامت مادر و ارزیابی احتمال برخی بیماری‌ها یا اختلالات ژنتیکی در جنین.
  • سونوگرافی برای بررسی روند رشد و تکامل جنین انجام می شود. در بارداری‌های پرخطر معمولاً تعداد سونوگرافی‌ها بیشتر است.
  • آزمایش‌های تکمیلی سونوگرافی و پایش ضربان قلب جنین که وضعیت کلی سلامت جنین و جفت را بررسی می‌کنند؛ از جمله تست بدون استرس (NST) و پروفایل بیوفیزیکی (BPP).

آیا بارداری پرخطر قابل درمان است؟

نحوه‌ی مدیریت بارداری پرخطر به شرایط و عوامل خطر اختصاصی هر فرد بستگی دارد. برنامه‌ی مراقبتی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • پیگیری و ویزیت‌های بیشتر توسط پزشک متخصص زنان.
  • مشاوره با فوق تخصص طب مادر و جنین (پریناتولوژیست).
  • مشاوره با سایر پزشکان متخصص در صورت نیاز.
  • انجام سونوگرافی‌های بیشتر و بررسی دقیق‌تر وضعیت جنین.
  • کنترل فشار خون در منزل.
  • نظارت دقیق بر داروهایی که برای کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مصرف می‌شوند.

اگر نشانه‌هایی وجود داشته باشد که سلامت بارداری در خطر است، پزشک ممکن است زایمان سزارین زودتر از زمان برنامه‌ریزی‌شده را توصیه کند.

تفاوت میان فوق تخصص طب مادر و جنین (پریناتولوژیست) و متخصص زنان چیست؟

طب مادر و جنین یک رشته ی فوق تخصصی پزشکی است. پزشکان متخصص زنان و زایمان می توانند فلوشیپ طب مادر وجنین یا پریناتولوژی را با گذراندن یک دوره ی آموزشی مخصوص دریافت کنند. این دوره شامل آموزش تشخیص و درمان بیماری های مادر و جنین در دوران بارداری است. اکثر سونوگرافی های دوران بارداری توسط پریناتولوژیست ها تفسیر می شوند.

در بارداری پرخطر چند بار سونوگرافی انجام می‌شود؟

این موضوع به شرایط هر فرد بستگی دارد. در بارداری‌های کم‌خطر معمولاً در طول دوران بارداری 2 تا 3 بار سونوگرافی انجام می‌شود. اما در حاملگی پرخطر، پزشک معمولاً تعداد بیشتری سونوگرافی را برای بررسی دقیق‌تر وضعیت مادر و جنین توصیه می‌کند.

تعداد دقیق سونوگرافی‌های اضافی برای هر فرد متفاوت است و پزشک به شما اطلاع می‌دهد که چه تعداد سونوگرافی نیاز دارید و این بررسی‌ها در چه زمان‌هایی انجام خواهند شد.

پیش آگهی بارداری پرخطر چیست؟

بسیاری از افرادی که حاملگی پرخطر دارند، هیچ مشکل خاصی را تجربه نمی‌کنند و نوزاد سالم به دنیا می‌آورند. با این حال، ممکن است در آینده در معرض برخی مشکلات قرار داشته باشند، از جمله:

  • عوارض در بارداری‌های بعدی.
  • افسردگی پس از زایمان.
  • فشار خون بالا.
  • بیماری‌های قلبی و عروقی.
  • دیابت نوع
  • سکته.

همچنین، بعضی بارداری‌های پرخطر می‌توانند خطر برخی مشکلات را برای کودک افزایش دهند، مانند:

  • اختلالات رفتاری.
  • بیماری‌های تنفسی.
  • مشکلات گوارشی.
  • تاخیر در رشد و تکامل.
  • مشکلات سلامت روان.
  • اختلالات عصبی.
  • چاقی و دیابت.
  • مشکلات بینایی، شنوایی یا دندان.

اما توجه داشته باشید، پرخطر بودن بارداری به این معنا نیست که شما یا نوزادتان حتماً این مشکلات بلندمدت را خواهید داشت. صحبت با پزشک متخصص به شما کمک می‌کند تا بهتر خطرات احتمالی خود و نوزادتان را درک کنید و اقدامات پیشگیرانه مناسب انجام دهید.

آیا می‌توان در دوران بارداری پرخطر کار کرد؟

اکثر افراد می‌توانند در دوران بارداری پرخطر به کار، تحصیل و زندگی روزمره خود ادامه دهند. با این حال، بهتر است درباره شرایط کاری و برنامه‌های روزمره‌تان با پزشک یا ماما صحبت کنید تا توصیه‌های مناسب و گزینه‌های در دسترس شما مشخص شود.

چطور می‌توان از بارداری پرخطر جلوگیری کرد؟

می‌توان با رعایت نکات زیر، احتمال بروز مشکلات در دوران بارداری را کاهش داد:

  • از مصرف الکل و داروهای غیرتجویزی خودداری کنید.
  • سابقه پزشکی فردی و خانوادگی خود را به پزشک اطلاع دهید و ریسک‌های احتمالی را قبل از بارداری شناسایی کنید.
  • وزن ایده آل تان را قبل از بارداری حفظ کنید.
  • هر بیماری زمینه‌ای که دارید را کنترل کنید.
  • مطمئن شوید داروهایی که مصرف می‌کنید در دوران بارداری ایمن هستند.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • رابطه جنسی ایمن داشته باشید تا خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی کاهش یابد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

در دوران بارداری، اگر هر یک از موارد زیر را مشاهده کردید، فوراً با پزشک در میان بگذارید:

  • درد شدید لگن، انقباضات یا گرفتگی.
  • خونریزی واژینال.
  • نشت مایع آمنیوتیک یا پاره شدن کیسه آب.
  • تنگی نفس یا درد قفسه سینه.
  • سرگیجه یا احساس غش.
  • سردرد شدید یا تاری دید.
  • تب، لرز یا علائم شبیه آنفولانزا.

عوارض مرتبط با بارداری می‌توانند تا شش هفته پس از زایمان هم رخ دهند. به وضعیت سلامتی خود پس از زایمان توجه ویژه داشته باشید و در صورت مشاهده هر علامت غیرطبیعی، فوراً پزشک را مطلع کنید.

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا